गजल

गजल

गजल
अपन ज्यानसेफे ज्याडा मैयाँ करठँु उहिन ।
उ कर्ठी कि नाहि कैके पता नै हो महिन ।

बस अत्रा सुनटुहु कि एक डुइ बर्ष पहिले,
हुँकार एक्ठो नै मजा मनरख्ना रहिन ।

भित्तरसम् गैनु टे पटा पैनु दिन रातहस,
हँुकार आँखी मनसे खोब आस बहिन ।

महिन हँुकार बहिनियाँ बटैलिन मोर दिदी,
उ पागल मनैयाँके लाग बहुत दुःख सहिन ।

टबमारे मैयाँ लगैनासे डरैठी उ लांैराके,
दोषहे हेरो नै देख्के दोषी उहिन कहिन ।

तिलक डंगौरा
जानकी गाउँपालिका–१ दुर्गौली कैलाली

तिलक डंगौरा

तिलक डंगौरा

जनआवाजको टिप्पणीहरू

पाछेक साहित्य

‘डुटिया’ ह्यारबेर

जब मनै इ ढरटिम पहिला पैला ट्याकट टबसे वाकर जिनगि जिना संघर्स सुरु हुइट । आपन जिनगि जियक लाग संघर्स कर भिरठ् । संघर्स कर्ना क्रम म समय ओ परिस्ठिटि लेख वाकर


पुनाराम कर्याबरिक्का

गजल

का कमि रहे हेर्ना उ नजर भुलाडेलो ।साँझके सिटरैना उ नहर भुलाडेलो । दुई मुटुके मिलन हुइना गुरही चोकमे,मोर घरे ओर अइना उ डगर भुलाडेलो । टँु मोर मैया प्रेमके बहियाँमे


विश्वदेव चौधरी

गजल

जहर डंगौराजान पहिचान, मनैनके जवानी हो ।जिन्गी सँचमे, समुन्डरके पानी हो । मन लग्ना पिना, करठै बहाना मनो,टेन्सनमे खैना पिना, केकरो बानी हो । छोरना बा सब, आइ जब


जहर डंगौरा